Ari keek me recht aan. Haar kleine handje wees nog steeds naar Claire.

‘Ze is een monster,’ herhaalde ze. ‘Ik heb haar gezien.’

Mijn glimlach verdween.

‘Wat heb je gezien, lieverd?’

Ari keek even naar Claire en daarna naar mij.

‘Toen jij sliep, kwam ze bij mama.’

Het werd doodstil aan tafel.

Mijn moeder legde langzaam haar vork neer. Mijn vader keek me geschrokken aan. Mijn zus trok wit weg.

Ik voelde mijn hart bonzen.

‘Bij mama?’ vroeg ik. ‘Welke mama bedoel je?’

Ari wees naar de gang.

‘Mama Sarah. In haar kamer.’

Mijn adem stokte.

Sarah was al twee jaar dood.

Haar kamer had ik sinds haar overlijden nauwelijks aangeraakt. Haar kleding, foto’s en persoonlijke spullen stonden er nog. Ik kon het simpelweg niet verdragen om alles weg te halen.

Claire keek naar Ari met een vreemde uitdrukking op haar gezicht.

‘Schatje,’ zei Claire zacht, ‘je hebt vast gedroomd.’

Maar Ari schudde haar hoofd…………

Lees verder op de volgende pagina.