Viktor werd bleek. Hij keek zwijgend van zijn moeder naar Regina, alsof hij hoopte dat iemand anders het probleem zou oplossen.

« Maar mam… waar moeten we dan heen? » vroeg hij uiteindelijk.

Tamara Nikolajevna haalde haar schouders op.

« Dat is iets waar jullie al lang over hadden moeten nadenken. Jullie zijn een gezin. Een gezin hoort op eigen benen te staan. »

Regina zei niets. Ze bleef rustig haar thee drinken terwijl Polina naast haar kleurde aan de keukentafel. Vanbinnen voelde ze geen paniek. Ze had zich al maanden op dit moment voorbereid………….

Lees verder op de volgende pagina.