Aller au contenu“Toen Julian miljoenen verloor, noemden jullie hem een visionair.”
Stilte.
Koude, zware stilte.
Toen schoof ik langzaam het laatste document naar Julian.
Beëindiging dienstverband.
Per direct.
Hij keek ernaar alsof het een doodvonnis was.
“Je kunt dit niet doen,” fluisterde hij.
Ik stond langzaam op.
Liep naar hem toe.
En legde mijn hand op de tafel.
“Jarenlang,” zei ik rustig, “lieten jullie mij water schenken terwijl jullie deden alsof ik niets waard was.”
Ik keek naar de glazen voor hen.
Vol.
Allemaal gevuld door mij.
Toen glimlachte ik.
“Vandaag ben ik eindelijk gestopt met bedienen.”