Julian staarde me aan alsof zijn hersenen weigerden te verwerken wat hij zojuist had gehoord.

“Wat zei je?”

Niemand bewoog.

Niemand haalde adem.

Mijn moeder keek eerst naar mij, toen naar Michael, en daarna naar mijn vader, alsof ze wachtte tot iemand zou opstaan en zou lachen en zeggen dat het allemaal een grap was.

Maar niemand deed dat.

Mijn vader stond langzaam op.

“Wat voor belachelijk toneel is dit?” zei hij scherp.

Ik keek hem rustig aan.

“Geen toneel.”

Ik tikte op mijn telefoon.

Het scherm veranderde opnieuw.

Contracten.

Aandelenoverdrachten.

Eigendomsoverzichten.

Mijn naam verscheen overal.

Elena Rivera – 71% controlerend aandeelhouder

Mijn moeders gezicht werd wit.

“Dat… dat kan niet.”

Michael schoof rustig een map over tafel.

“Het is volledig legaal.”

Julian rukte de papieren naar zich toe.

Zijn handen begonnen te trillen terwijl hij las.

“Nee…”

Hij bladerde sneller………….

Lees verder op de volgende pagina.