« Blijf zitten, » zei hij kalm.
Chloe ging weer zitten.
Ik liep terug naar de tafel.
« Waarom heb je tegen mij gelogen? »
Chloe werd lijkbleek.
« Waarover? »
« Over dit restaurant. »
Ze zei niets.
« Over Leo. »
Nog steeds niets.
Toen pakte Leo mijn hand.
« Mama? »
Ik keek naar hem.
« Ja, lieverd? »
Hij wees naar de serveerster.
« Zij weet het. »
« Wat weet ze? »
Leo keek naar Chloe.
« Dat ik de brieven heb bewaard. »
Mijn hart sloeg over.
« Welke brieven? »
Leo haalde langzaam een kleine, versleten envelop uit zijn jaszak.
Chloe begon te huilen.
« Leo, alsjeblieft. »
Maar hij gaf de envelop aan mij.
Op de voorkant stond in kinderhandschrift…….