Aller au contenuEmily keek me enkele seconden zwijgend aan. Toen zuchtte ze diep.
“Grootmoeder… ik wil dat jullie eerst luisteren voordat jullie boos worden.”
George schoof zijn stoel naar achteren.
“Na wat je zojuist hebt gedaan, heb je weinig recht om ons iets te verwijten.”
Emily keek naar de gebarsten kom voor haar.
“Die kom was van mijn overgrootmoeder.”
Ik verstijfde.
“Wat?”
“Jullie hebben me altijd verteld dat zij tijdens haar jeugd bijna niets had. Dat ze soms dagenlang alleen soep en brood at.”
Ik keek naar George.
Hij werd plotseling bleek.
“Waar heb je die kom vandaan?” vroeg hij zacht.
Emily stond op en liep naar een oude kast in de hoek. Ze haalde er een vergeelde envelop uit……