Patricia keek naar het voorwerp in haar handen alsof Daniel haar zojuist iets volkomen onbegrijpelijks had gegeven.

Het was een grote doos met een glanzend deksel.

Ze keek naar Daniel.

Toen naar mij.

Toen weer naar de doos.

“Wat moet ik hiermee?” vroeg ze uiteindelijk.

Daniel bleef kalm.

“Open hem maar.”

Patricia trok langzaam het deksel eraf.

Haar gezicht verstarde.

In de doos lag een eenvoudige weegschaal.

Ze keek er een paar seconden naar zonder iets te zeggen.

Toen lachte ze ongemakkelijk.

“Is dit soms een grap?”

“Een beetje,” antwoordde Daniel. “Maar eigenlijk wilde ik je iets laten voelen………

Lees verder op de volgende pagina.