« Er was één avond, » zei ze aarzelend. « Uw zus stond erop alleen met Chloé te zijn. Toen ik even later terugkwam, leek Chloé erg bang. »

Dat detail werd toegevoegd aan het onderzoek.

Inspecteur De Jong ontdekte vervolgens dat Richard zich tegenover meerdere goede doelen had voorgedaan als financieel adviseur. Sommige organisaties meldden onregelmatigheden, maar niemand had ooit voldoende bewijs gehad om aangifte te doen.

Langzaam ontstond een groter beeld.

Richard gebruikte emotionele inzamelingsacties om geld binnen te halen. Sarah hielp hem met de administratie en het winnen van vertrouwen.

Maar er was geen enkel bewijs dat zij verantwoordelijk waren voor Chloé’s ziekte.

Na een grondig medisch onderzoek bevestigden onafhankelijke specialisten dat Chloé was overleden aan een ernstige, reeds vastgestelde aandoening waarvoor zij intensieve behandeling had gekregen. Er werden geen aanwijzingen gevonden voor opzettelijke vergiftiging of een andere criminele oorzaak van haar overlijden.

Voor Arthur was dat een pijnlijk maar belangrijk antwoord.

Zijn dochter was niet vermoord.

Toch bleef één vraag onbeantwoord.

Waarom hadden Sarah en Richard zulke geheimzinnige gesprekken gevoerd?

De politie bleef verder zoeken.

Enkele weken later werd Richards kantoor doorzocht. Op computers vonden digitale documenten waaruit bleek dat hij duizenden euro’s uit verschillende liefdadigheidsfondsen had verduisterd.

Ook werden conceptcontracten gevonden waarin Arthur zonder zijn medeweten als medeorganisator van de fondsenwerving stond vermeld.

Richard had blijkbaar verwacht dat Arthur, volledig in beslag genomen door de zorg voor zijn dochter, nooit de administratie zou controleren……….

Lees verder op de volgende pagina.