Aller au contenuAnna bleef minutenlang roerloos achter haar bureau zitten terwijl de cijfers op het scherm langzaam veranderden van verwarrend naar vernietigend.
150.000 dollar.
Niet verdwenen door gokken.
Niet gestolen door hackers.
Nee.
Weggegeven.
Aan Evelyn.
Aan de vrouw die haar elke zondag glimlachend omhelsde terwijl ze ondertussen haar huwelijk van binnenuit verrotte.
Anna voelde haar handen ijskoud worden.
Plots begonnen herinneringen zich anders te vormen.
De luxe handtas die Evelyn “cadeau had gekregen van een vriendin”.
De renovatie van haar keuken vorig jaar.
De dure wellnessreizen.
Kevin had alles betaald.
Met hún geld.
Haar geld.
Want terwijl Kevin universitair docent speelde met zijn bescheiden salaris, was Anna’s architectenbureau jarenlang de echte financiële motor van hun leven geweest.
En toch had hij haar behandeld alsof zij slechts een handige sponsor was voor zijn perfecte kleine familie-imago.
Om 22:14 hoorde Anna eindelijk de voordeur opengaan.
Kevin kwam binnen alsof niets veranderd was.
“Lieverd?” riep hij luchtig. “Sorry dat ik laat ben.”
Ze hoorde hem zijn schoenen uitdoen………..