De tuinman.

Brenda.

Zelfs de koks binnen waren gestopt met bewegen.

Iedereen keek naar hem.

“Naar binnen,” siste Victoria plotseling tegen de vrouw. “We gaan hier geen scène maken voor de gasten.”

Maar Gavin schudde abrupt zijn hoofd.

“Nee.”

Dat ene woord liet zelfs Victoria verstijven.

Want Gavin Prescott sprak haar zelden tegen in het openbaar.

Hij stapte langzaam richting het hek.

Dichterbij.

Nog dichterbij.

Alsof hij bang was dat ze zou verdwijnen als hij knipperde.

De vrouw keek hem alleen maar aan.

Toen zei ze zacht:

“Je hebt haar ogen gekregen.”

Gavin’s adem stokte.

En ineens wist Victoria dat dit geen toeval was.

“Wie,” vroeg ze langzaam, “is deze vrouw?”

Een lange stilte volgde.

Toen antwoordde Gavin met een stem die brak aan het einde.

“Mijn moeder.”

Iedereen bevroor.

Brenda liet bijna haar bezem vallen.

Victoria draaide zich onmiddellijk naar hem om. “Je moeder is gestorven toen je acht was.”

De oude vrouw glimlachte zonder humor.

“Dat is wat zijn vader hem verteld heeft.”

Gavin sloot zijn ogen alsof de woorden hem fysiek pijn deden.

En toen kwam de waarheid eindelijk naar buiten.

Veertig jaar geleden was Eleanor Prescott niet gestorven…………..

Lees verder op de volgende pagina.