Aller au contenuMet alle liefde, Opa. »
Ik voelde de tranen over mijn wangen stromen. Mijn vader had deze brief geschreven zonder mij iets te vertellen.
Onder de brief lag een klein schelpendoosje. Toen ik het opende, zag ik een zilveren armbandje met een zeester eraan. Binnenin stond gegraveerd:
« Blijf altijd dromen. »
Maar dat was nog niet alles.
Onder het armbandje lag een map met documenten.
De hotelmanager keek me vriendelijk aan.
« Uw vader heeft ons maanden geleden gecontacteerd, » zei hij zacht. « Hij wilde absoluut dat deze reis perfect zou zijn. Hij heeft alles vooraf geregeld. »
Ik keek hem verbaasd aan.
« Alles? » vroeg ik.
Hij knikte.
« Niet alleen uw hotel. Hij heeft ook boottochten, een bezoek aan het aquarium, een fotosessie op het strand en zelfs een speciale avondpicknick bij zonsondergang betaald. »
Mijn hart brak opnieuw, maar deze keer van ontroering.
Mijn vader had nooit verteld hoeveel moeite hij hiervoor had gedaan.
Sophie glimlachte breed toen ze de armband om haar pols deed.
« Is dit echt voor mij? »
« Ja, lieverd, » antwoordde ik. « Van opa. »
Ze drukte de armband tegen haar hart.
« Ik ga hem nooit meer afdoen. »
De volgende ochtend werden we wakker met een verrassing.
Het hotel had ons een luxe ontbijt op het terras aangeboden. Terwijl Sophie pannenkoeken at, kwamen enkele medewerkers haar begroeten.
Iedereen leek haar al te kennen.
Een serveerster vertelde:
« Uw vader stuurde ons een lange brief waarin hij vertelde hoe bijzonder Sophie is. Hij vroeg ons haar deze vakantie de mooiste herinneringen van haar leven te bezorgen. »
Ik kon nauwelijks geloven hoeveel liefde hij in stilte had gegeven.
Later die dag maakten we een boottocht.
Sophie lachte toen de dolfijnen naast de boot zwommen………….