Mijn hart sloeg een slag over toen ik mijn vader zag zitten in het kleine café aan de rand van de stad. Hij glimlachte zoals ik hem al jaren niet meer had zien glimlachen. Tegenover hem zat geen elegante vrouw, geen jonge geliefde en ook niemand die leek op het beeld dat ik wekenlang in mijn hoofd had opgebouwd.

Aan de andere kant van de tafel zat een man van ongeveer dezelfde leeftijd als mijn vader. Ze dronken koffie, lachten zacht en praatten alsof ze elkaar al hun hele leven kenden. Er hing een rust tussen hen die ik moeilijk kon beschrijven.

Ik bleef verstijfd bij de ingang staan…………….

Lees verder op de volgende pagina.