Aller au contenuBelde een nummer.
“Marcus.”
Een paar seconden stilte.
Toen:
“Ja, kapitein.”
“Ik wil dat je onmiddellijk naar het huis komt.”
“Probleem?”
Julien keek zijn moeder recht aan.
“Geen probleem.”
Zijn stem bleef rustig.
“Gewoon een opruiming.”
Hélène fronste.
“Wie is Marcus?”
Julien keek haar aan.
Heel langzaam.
“Heel toevallig…”
Hij stopte even.
“De nieuwe directeur van alle Varenne-familiebedrijven.”
De kleur verdween opnieuw uit haar gezicht.
“Wat?”
Camille keek verbaasd op.
Zelfs zij wist dit niet.
Julien stak zijn hand in zijn jas en haalde een map tevoorschijn.
“Drie weken geleden heeft grootvader alle controle overgedragen.”
Hij legde de documenten op tafel.
Voor Hélène.
“Volledige bevoegdheid.”
Haar vingers begonnen te trillen.
“Nee…”
“Ja.”
Hij boog zich iets naar voren.
“En mijn eerste beslissing als nieuwe eigenaar…”
Hij keek naar de scheidingspapieren.
Toen naar haar.
“…is dat jij vanaf vandaag nergens meer over beslist.”
Boven hen klonk plotseling een deurbel.
En Julien glimlachte eindelijk.
Maar het was geen warme glimlach.
“Dat zal Marcus zijn.”