Aller au contenuVrijwel iedereen draaide zich naar de ingang.
Raymond liep rustig naar binnen.
Naast hem verscheen een elegante vrouw in dezelfde donkerblauwe jurk die Spencer eerder die avond had bespot.
Phoebe.
Een zachte golf van verbazing ging door de zaal.
« Is dat niet Spencer’s vrouw? »
« Waarom is zij hier met Raymond Harrell? »
« Zijn ze familie? »
Paisley voelde haar glimlach langzaam verdwijnen.
Spencer keek alsof hij plotseling alle kleur uit zijn gezicht verloor.
Raymond begroette verschillende aanwezigen met een handdruk. Daarna legde hij vriendelijk zijn hand op Phoebe’s schouder.
« Mag ik jullie voorstellen aan mijn dochter? »
Het bleef enkele seconden doodstil.
Verschillende bestuurders keken ongelovig van Raymond naar Spencer.
« Dochter? »
« Bedoelt hij… zijn echte dochter? »
Een oudere investeerder knikte langzaam.
« Natuurlijk. Ik herken haar nu. Ze hield zich altijd buiten de publiciteit. »
Spencer slikte moeizaam.
Hij had nooit geweten dat zijn vrouw afkomstig was uit een van de invloedrijkste families van de staat.
Niet omdat Phoebe het verborgen wilde houden uit schaamte.
Maar omdat ze ooit had geloofd dat ware liefde geen geld nodig had.
Raymond keek Spencer rustig aan.
« Meneer Conway. »
Spencer probeerde te glimlachen.
« Meneer Harrell… wat een verrassing. »
« Dat denk ik ook. »
Zijn stem bleef beleefd.
« Mijn dochter vertelde mij dat ze vanavond niet welkom was op dit gala. »
Niemand zei nog iets.
Spencer zocht naar woorden.
« Er is sprake van een misverstand… »
Phoebe onderbrak hem niet. Ze bleef kalm.
Raymond vervolgde:
« Ze vertelde mij ook dat ze zich drie jaar lang volledig heeft ingezet voor haar huwelijk. Ze vroeg niets. Ze klaagde nergens over. »
Hij keek langzaam de zaal rond.
« Respect kost niets. Toch blijkt het voor sommige mensen het moeilijkste bezit. »
De aanwezigen luisterden aandachtig.
Niemand hoorde verwijten.
Alleen teleurstelling.
Paisley deed een stap naar voren.
« Misschien begrijpen we de situatie verkeerd… »
Raymond glimlachte vriendelijk…………..