Die avond om precies 21:03 uur ging mijn telefoon.

Ik zat nog steeds in mijn kantoor boven de galerie. Beneden waren de lichten gedimd en medewerkers liepen rond om de laatste glazen op te ruimen. Miami glinsterde achter de ramen als een zee van diamanten.

Op mijn scherm verscheen één naam:

Brandon.

Ik keek er enkele seconden naar.

Daarna nam ik op.

« Wat heb je gedaan? » schreeuwde hij onmiddellijk.

Geen « hallo ».

Geen « waar ben je? »

Alleen woede.

Op de achtergrond hoorde ik mijn schoonmoeder Lisa hysterisch praten.

« Zeg haar dat ze dit NU oplost! Dit is vernederend! »

Ik leunde achterover in mijn stoel.

« Goedenavond voor jou ook. »

« Victoria, speel geen spelletjes met mij! » riep Brandon. « Mam staat vast in een galerie omdat al haar kaarten geblokkeerd zijn! Isabella’s kaart werkt ook niet! Mijn zakelijke rekening doet vreemd! Wat is er aan de hand? »

Ik glimlachte langzaam………….

Lees verder op de volgende pagina.