De oude man bleef roerloos staan.
Zijn hand rustte op de leuning van de trap.
Hij keek niet naar de sleutel in mijn hand.
Hij keek naar míj.
« Wie bent u? » vroeg ik.
Hij slikte.
« Mijn naam is David. »
« Kent u mijn moeder? »
Hij lachte kort, maar er zat geen vreugde in.
« Ik kende haar beter dan je denkt. »
Ik deed een stap achteruit.
« Wat bedoelt u met dat ik nooit mocht ontdekken wie ik werkelijk ben?…………