Aller au contenu“Oh mijn God…”
Valeria scrolde verder.
Toen stopte haar hand.
Een video.
Opgenomen drie nachten eerder.
Met trillende vingers drukte ze op afspelen.
Het beeld toonde Mateo’s slaapkamer.
02:17 AM.
De deur ging langzaam open.
Iemand kwam binnen.
Niet duidelijk zichtbaar.
Capuchon.
Handschoenen.
Maar toen de persoon dichter naar het bed liep, verscheen een hand in beeld.
Aan die hand zat een ring.
Een dunne gouden ring met een groene steen.
Valeria voelde haar maag omdraaien.
Ze kende die ring.
Iedereen in het huis kende die ring.
Renata droeg hem elke dag.
Maar toen verscheen nog iets in beeld.
De persoon draaide zich een klein beetje.
Net genoeg.
Net lang genoeg.
Valeria voelde haar hele lichaam koud worden.
Want plotseling zag ze iets wat alles veranderde.
Het was niet Renata.
Het was een man.
En achter op zijn nek…
stond een klein zwart tatoeage-symbool.
Een schorpioen.
Clara keek naar het scherm en begon zichtbaar te beven.
“Nee…” fluisterde ze.
Valeria keek haar onmiddellijk aan.
“Wat?”
Clara schudde haar hoofd.
“Dat kan niet…”
“Clara.”
Ze keek op.
Haar ogen vulden zich met angst.
“Die tatoeage…” fluisterde ze.
“Die heb ik eerder gezien.”
Valeria voelde haar hart stilstaan.
“Waar?”
Clara begon te huilen.
“Op de nek van Alejandro’s hoofdbeveiliger.”