Aller au contenuMaso zette de gebaksdozen voorzichtig op de oude werkbank. De geur van verse koffie vulde de kleine ruimte, maar niemand haastte zich om te gaan zitten.
« Er is iets gebeurd nadat je vertrok, » zei hij zacht.
Ik keek hem zwijgend aan.
Leah legde haar jas over een stoel en vouwde haar armen. « Voordat je schrikt: niemand is gestorven. »
Ik haalde langzaam adem.
« Vertel het me. »
Maso wreef over zijn voorhoofd.
« Toen jij de ring aan Camila gaf, veranderde de sfeer volledig. Niemand wist hoe hij moest reageren. Alessandro bleef minutenlang zwijgen. Daarna zei hij tegen iedereen dat het diner voorbij was. »
« Dat is alles? »
« Nee. »
Hij keek even naar Leah voordat hij verder sprak.
« Camila weigerde met hem mee te gaan. »
Mijn hart sloeg een keer hard over.
« Ze legde jouw ring op tafel en zei dat ze nooit had geweten dat hij getrouwd was met iemand die hij nog steeds respecteerde. »
Ik fronste.
« Respecteerde? »
« Dat waren haar woorden. »
Leah schoof een kop koffie mijn kant op.
« Ze vertelde dat Alessandro haar maanden geleden had geholpen nadat ze haar baan was kwijtgeraakt. Hij had haar een appartement geregeld en haar gevraagd zich tijdens een paar zakelijke bijeenkomsten voor te doen als zijn partner. Ze dacht dat het om een overeenkomst ging. »
« Maar gisteren? »
« Gisteren hoorde ze pas dat het jouw verjaardag was……………