Aller au contenuIk kon nauwelijks geloven wat ik hoorde.
Een uur later zaten we tegenover onze maatschappelijk werkster.
Ze sprak rustig en zorgvuldig.
« Ik weet dat dit verschrikkelijk moeilijk is, » zei ze. « Maar de wet beschermt ook biologische ouders. Melissa heeft geen definitieve beslissing genomen. Er zal eerst een gesprek plaatsvinden. »
Megan hield Rhea stevig vast.
« Ze is onze dochter, » fluisterde ze.
De maatschappelijk werkster knikte begripvol.
« Dat gevoel begrijp ik. Toch moeten we het proces respecteren. »
Die nacht sliep niemand.
We zaten om beurten naast Rhea’s wiegje en luisterden naar haar rustige ademhaling.
Elke glimlach, elk klein geluidje voelde kostbaarder dan ooit.
Twee dagen later ontmoetten we Melissa.
Ze zag er anders uit dan tijdens onze eerste ontmoeting.
Nog steeds jong, maar haar ogen straalden meer vastberadenheid uit.
Ze keek lang naar Rhea voordat ze begon te spreken.
« Ik dacht dat afstand doen het juiste was, » zei ze zacht.
« Maar? »
« Ik mis haar iedere seconde. »
Niemand zei iets.
Na enkele minuten vervolgde ze:
« Toch weet ik ook dat liefde alleen niet genoeg is. »
Ze vertelde hoe ze inmiddels twee banen probeerde te combineren, geen vaste woning had en afhankelijk was van vrienden………..