“In die brief schreef Beatrice waarom ze me had verlaten.”

“Waarom dan?”

Zijn stem brak.

“Omdat ik haar had verraden.”

Voor het eerst keek hij zijn ouders recht aan.

“Ik was niet het slachtoffer.”

Grace knipperde verbaasd.

“Wat bedoel je?”

Caleb liet zijn hoofd zakken.

“Toen ik met Beatrice samen was, had ik een korte affaire met iemand anders. Ik vertelde niemand de waarheid. Toen Beatrice vertrok, liet ik iedereen geloven dat zij de schuldige was.”

Robert staarde hem aan.

“Je hebt al die jaren gelogen?”

Caleb knikte.

“Ja.”

De kamer werd doodstil.

Grace wist niet wat erger was.

De leugen.

Of het feit dat haar zoon een onschuldige vrouw had meegesleurd in een huwelijk dat gebouwd was op wraak.

In de logeerkamer zat Katherine op de rand van het bed.

Haar make-up was uitgelopen.

De glans van de trouwdag was verdwenen.

Ze leek plotseling jaren ouder.

Grace klopte zacht op de deur.

“Katherine?”

“Kom binnen.”

Grace ging naast haar zitten.

Een paar seconden zei niemand iets.

Toen pakte Katherine een gevouwen papier van het nachtkastje.

“Dit is de brief.”

Grace nam hem aan.

Na enkele minuten lezen voelde ze haar ogen vochtig worden.

De brief van Beatrice bevatte geen haat.

Geen woede.

Alleen verdriet.

Ze schreef dat ze Caleb had verlaten omdat vertrouwen niet kon bestaan zonder eerlijkheid.

Ze schreef dat ze hem ooit had liefgehad………..

Lees verder op de volgende pagina.