“Wat gebeurt er als ik verlies?” vroeg ik zacht.

Rick antwoordde niet meteen.

Dat was erger dan elk antwoord.

Na een paar seconden zei hij: “Dan krijg je niets.”

“En als ik win?”

Hij glimlachte zwak.

“Dan krijg je alles.”

Mijn keel werd droog.

“Dit is krankzinnig.”

“Misschien,” zei hij. “Maar je bent hier toch.”

Ik wilde iets terugzeggen, iets dat me sterker zou laten lijken dan ik me voelde. Maar voordat ik de kans kreeg—

BONK.

Een hard geluid in de gang.

Ik schrok zichtbaar. Rick niet.

Zijn blik verschoof naar de deur, maar zijn houding bleef ontspannen.

“Dat begint sneller dan ik had verwacht,” mompelde hij.

“Wat begint?” vroeg ik, mijn stem nu duidelijk gespannen.

Hij keek me weer aan.

“De test.”

Mijn hart bonsde in mijn borst.

“Wie is daar?” fluisterde ik, hoewel ik niet wist of ik echt een antwoord wilde.

Langzaam… heel langzaam… begon de deurklink te bewegen.

Mijn ademhaling werd oppervlakkig.

“Rick—”

“Wat er ook gebeurt,” onderbrak hij me, “reageer niet impulsief. Kijk. Luister. Denk.”

De klink draaide verder.

Een zacht krakend geluid vulde de kamer toen de deur een paar centimeter openging.

Ik voelde hoe mijn handen koud werden.

Dit was geen normaal huwelijk. Geen normaal leven. Dat besefte ik nu pas echt.

De deur ging verder open…………….

Lees verder op de volgende pagina.