Behandel de gast met hoogste prioriteit. Informeer onmiddellijk de algemeen directeur bij aankomst.
Patricia voelde hoe het bloed uit haar gezicht wegtrok.
« Nee… »
Karla pakte bijna paniekerig de muis uit haar handen.
Ze controleerde de gegevens opnieuw.
De reservering was echt.
Niet alleen een reservering.
De eigenaar van de volledige hotelgroep stond geregistreerd als gast.
Op hetzelfde moment keek Ethan rustig naar zijn huilende dochter.
« Papa… »
« Het is goed, lieverd, » zei hij zacht. « Alles komt goed. »
Maggie glimlachte geruststellend.
« Wil je misschien een warme chocolademelk als we straks binnen zitten? »
Lily knikte voorzichtig.
Patricia stond als versteend.
« Mijnheer… ik… ik denk dat er een vergissing is gebeurd. »
Ethan keek haar zwijgend aan.
« Een vergissing? »
Zijn stem bleef opvallend kalm.
« Of bedoelt u dat u zojuist een zieke zesjarige buiten wilde zetten zonder zelfs maar de reservering te controleren? »
Niemand antwoordde.
De twee beveiligers lieten onmiddellijk zijn armen los.
« Het spijt ons, meneer, » zei één van hen. « Wij handelden op instructie. »
Ethan knikte.
« Dat begrijp ik. »
Hij keek hen niet boos aan.
Zijn blik ging rechtstreeks naar Patricia en Karla.
« Jullie namen beslissingen voordat jullie feiten controleerden. »
De lobby was inmiddels stil geworden.
Enkele gasten hadden het hele tafereel gezien.
Een oudere dame schudde teleurgesteld haar hoofd.
« Zo behandel je toch geen kind, » fluisterde ze tegen haar man.
Net op dat moment gingen de liftdeuren open.
Hotelmanager Daniel Brooks liep haastig de lobby binnen.
Zijn telefoon zat nog in zijn hand………..