In het ziekenhuis werd Valérie behandeld. Haar verwonding bleek gelukkig niet ernstig, maar de arts noteerde alles zorgvuldig in het medisch dossier. Dat document zou later belangrijk blijken.
De volgende ochtend ontmoette Valérie haar advocate, meester Dubois. Ze overhandigde haar alle documenten die ze de afgelopen maanden had verzameld: het eigendomsbewijs van haar appartement, bankafschriften, e-mails en berichten waarin Diego en zijn ouders steeds opnieuw aandrongen om het appartement « tijdelijk » over te dragen.
Daar zat ook een opvallende e-mail tussen. Diego schreef aan een zakenpartner dat het appartement binnenkort als onderpand beschikbaar zou zijn. Valérie had die toestemming nooit gegeven.
De advocate fronste haar wenkbrauwen.
« Als deze informatie klopt, » zei ze, « dan gaat dit veel verder dan een familieconflict. »
Ze diende onmiddellijk verschillende verzoeken in om de financiële documenten van Diego’s bedrijf te laten onderzoeken.
Een week later ontving de bank een officieel verzoek om de lening opnieuw te controleren. Daarbij kwamen onregelmatigheden aan het licht. De bank ontdekte dat Diego tijdens gesprekken meerdere keren had laten uitschijnen dat hij vrij over het appartement kon beschikken. Hoewel de eigendom uiteindelijk nooit officieel was overgedragen, had hij wel geprobeerd de waarde ervan te gebruiken om vertrouwen te winnen.
De bank bevroor tijdelijk enkele onderhandelingen over nieuwe kredieten totdat alles duidelijk was.
Ondertussen verbleef Valérie voorlopig bij haar oudere zus Claire. Voor het eerst sinds lange tijd voelde ze zich veilig. Haar telefoon bleef rinkelen. Victoria stuurde berichten waarin ze smeekte om alles « binnen de familie » op te lossen. Diego stuurde eerst boze berichten, daarna excuses, en uiteindelijk de vraag om elkaar nog één keer te ontmoeten…………….