Aller au contenuLeo las de woorden twee keer. Zijn gezicht verloor alle kleur.
« Mama… wat betekent dit? »
Zijn moeder slikte hoorbaar.
« Het is niet wat je denkt. »
« Vertel me dan wat ik moet denken. »
Ze ging langzaam zitten en vouwde haar handen in elkaar.
« Chloe was wanhopig. Ze bleef zeggen dat ze zonder jou niet verder kon leven. Ik wilde alleen voorkomen dat er iets ergs zou gebeuren. »
« Door haar aan te moedigen om mijn bruiloft te verstoren? »
« Ik dacht nooit dat ze zichzelf echt zou verwonden. »
Ik pakte mijn telefoon.
« Daarom heb ik het gesprek in het ziekenhuis opgenomen. »
Ik speelde de opname af. De stemmen van beide families vulden de kamer. Iedereen hoorde hoe zij mij vroegen Leo op te geven zodat Chloe gelukkig kon worden.
Toen de opname eindigde, was het doodstil.
Leo keek zijn moeder aan alsof hij haar voor het eerst zag.
« Jullie hebben mijn leven voor mij beslist. »
Zijn moeder begon te huilen.
« Ik deed het uit liefde. »
« Nee, » antwoordde Leo. « Je deed het uit angst. »
De notaris kuchte voorzichtig.
« Misschien is het beter dat ik later terugkom. »
Ik schudde mijn hoofd.
« Nee. Blijf maar. Dit moet vandaag worden afgerond. »
Hij opende de envelop.
« De woning staat op beider naam. Als jullie uit elkaar gaan, moet er samen een beslissing worden genomen over verkoop of uitkoop…………