Aller au contenuDe piloot hield zijn hand nog enkele seconden aan zijn pet. De hele businessclass werd stil. Zelfs het zachte gezoem van de ventilatie leek plots harder te klinken.
« Kapitein Daniel Carter? » vroeg hij voorzichtig.
Ik stond niet op. Ik knikte alleen.
« Dat ben ik. »
De tweede piloot glimlachte opgelucht.
« Ik wist het, » zei hij zacht. « Ik zei nog tegen mijn collega dat niemand anders die armband kon dragen. »
Liam keek verbaasd naar mij.
« Papa… kennen zij jou? »
Ik glimlachte naar mijn zoon.
« Lang geleden hebben we samen gewerkt. »
De eerste piloot schudde langzaam zijn hoofd.
« Dat is veel te bescheiden gezegd. »
Hij draaide zich om naar de passagiers.
« Dames en heren, ik wil niemand storen, maar deze man heeft jaren geleden tijdens een gevaarlijke testvlucht het leven van meerdere piloten gered. Zonder hem zouden sommigen van ons vandaag hier niet meer zijn. »
Er viel opnieuw een diepe stilte.
Evelyn Mercer liet haar telefoon langzaam zakken……………