Aller au contenu“Waar ga je heen?” vroeg Vanessa.
Hij keek haar aan alsof hij haar voor het eerst zag.
“Naar Claire.”
Bennett Tower was zesenvijftig verdiepingen hoog.
Toen Claire binnenkwam stond iedereen op.
Iedereen.
Directieleden.
Advocaten.
Assistenten.
Mensen die Ethan jaren had proberen te imponeren.
Ze liepen niet naar hem toe.
Ze liepen naar haar toe.
Aan het einde van de tafel stond een oudere man op met grijs haar en scherpe ogen.
Richard Bennett.
Haar vader.
Hij glimlachte zacht.
“Lange avond?”
Claire keek hem aan en glimlachte voor het eerst.
“Klein beetje.”
Hij zag de rode afdruk op haar gezicht.
Zijn glimlach verdween.
“Heeft hij dat gedaan?”
Ze zei niets.
Dat hoefde niet.
Richard draaide zich langzaam om naar de advocaten.
“Maak het compleet.”
De hoofdadvocaat knikte.
“Met onmiddellijke ingang wordt Ethan Walker verwijderd uit alle leidinggevende functies van Bennett Holdings-partners.”
Claire ging zitten.
“En het huis?”
De advocaat keek op.
“Het landhuis staat volledig geregistreerd op uw naam.”
Ze knikte langzaam.
“En Ethan?”
Een kleine glimlach verscheen op het gezicht van de advocaat.
“Technisch gezien heeft hij vanaf morgenochtend geen toegang meer.”
Op dat exacte moment opende de liftdeur achter hen.
Ethan stormde naar binnen.
Nat van de regen.
Buiten adem.
Wanhopig.
Hij stopte midden in de bestuurszaal.
Zijn ogen gingen van Claire naar haar vader.
Naar de advocaten.
Naar de documenten.
Toen begreep hij eindelijk iets wat hij vier jaar lang nooit had gezien.
Hij had nooit een vrouw vernederd die afhankelijk was van hem.
Hij had degene vernietigd van wie zijn hele leven afhankelijk was.