Aller au contenuBryce keek naar de vloer.
« Ik dacht dat ik nog tijd had. Ik dacht dat ik morgen alles kon uitleggen. Ik dacht dat ik later een betere vader kon zijn. »
« Later bestaat niet altijd, » antwoordde Corbin.
Die woorden bleven in de lucht hangen.
De dagen daarna verliepen als een waas. Familieleden kwamen en gingen. Bloemen vulden het huis. Vrienden stuurden kaarten en berichten.
Bryce probeerde meerdere keren met Cynthia te praten.
Soms stond hij uren voor de deur.
Soms stuurde hij lange berichten waarin hij zijn spijt uitsprak.
Maar sommige wonden zijn te diep voor woorden.
Op een regenachtige middag, enkele weken later, zat Cynthia alleen in Leo’s kamer. Zijn speelgoed stond nog precies waar hij het had achtergelaten.
Op zijn bureau lag een tekening.
Een eenvoudige tekening van drie figuren die elkaars hand vasthielden…………..