Aller au contenuEen glimlach zonder emotie.
Hij nam op.
“Liefje?” zei Valeria. “Waar ben je? Iedereen wacht.”
Santiago keek naar de zwarte auto bij de poort.
Toen naar de man naast haar.
“Ik kom eraan,” zei hij rustig.
Hij hing op.
Abril keek hem geschrokken aan.
“Meneer… u gaat toch niet?”
Santiago stond langzaam op.
“Jawel.”
Haar gezicht werd wit.
“Maar—”
“Alleen niet op de manier die zij verwachten.”
Hij pakte zijn telefoon en belde een ander nummer.
Er werd onmiddellijk opgenomen.
“Luis.”
Zijn veiligheidschef.
“Ik heb je nu nodig.”
Zijn stem bleef kalm.
“Geen vragen. Kom naar de achteringang.”
Korte stilte.
“En Luis?”
“Ja, meneer?”
Santiago keek nog één keer naar de zwarte sedan…………….