Aller au contenuArturo knikte zonder op te kijken.
« Prima. »
Dat ene woord bevestigde alles.
De volgende ochtend vertrok Teresa nog voor zonsopgang. In werkelijkheid ging ze niet alleen naar haar werk. Eerst bezocht ze haar advocaat. Ze overhandigde een dikke map met tien jaar aan bankafschriften, hypotheekbetalingen, ziekenhuisrekeningen en leningen die allemaal door haar waren betaald.
De advocaat bladerde zwijgend door de documenten.
« Mevrouw Morales, » zei hij uiteindelijk, « dit dossier is uitzonderlijk sterk. Bijna alles in dit huis is door u gefinancierd. »
Teresa glimlachte zwak.
« Dat weet ik. Zij zijn het vergeten. »
Daarna reed ze naar het kadaster om de laatste administratieve formaliteiten af te ronden. De verkoop van de woning kon binnen enkele weken plaatsvinden.
Diezelfde middag ontving Arturo een aangetekende brief.
Hij opende de envelop terwijl Doña Carmen naast hem stond.
Zijn gezicht werd bleek.
« Wat is er? » vroeg Lucía.
« Het huis… het huis staat officieel te koop. »
Doña Carmen begon onmiddellijk te schreeuwen.
« Dat kan niet! Dit is ons huis! »
Arturo las de documenten opnieuw.
« Juridisch gezien… is het Teresa’s eigendom. »
Voor het eerst in jaren voelde hij paniek.
Hij belde Teresa.
Ze nam niet op.
Hij stuurde tientallen berichten.
Geen antwoord.
Ondertussen werkte Teresa haar nachtdienst af alsof er niets was gebeurd. Alleen haar collega Sofía merkte dat ze haar linkerarm nauwelijks kon bewegen.
« Je moet jezelf laten onderzoeken, » zei Sofía bezorgd.
« Het is maar een val. »
« Nee. »
Sofía keek haar ernstig aan.
« Ik werk al twintig jaar met je samen. Jij verbergt pijn beter dan wie ook. »
Tegen het einde van haar dienst kreeg Teresa plots hevige duizeligheid.
Ze liet een dienblad vallen.
Haar hoofd bonsde.
De spoedeisende hulp onderzocht haar onmiddellijk.
Na verschillende scans verscheen neurochirurg dokter Ramírez met een ernstig gezicht.
« Mevrouw Morales… de val heeft een hersenbloeding veroorzaakt. »
Teresa voelde haar maag samentrekken.
« Is het ernstig? »
« Gelukkig bent u op tijd gekomen. Maar dat is niet alles………….