Brandon keek me met grote ogen aan. Zijn handen trilden terwijl hij zijn telefoon vasthield.

« Zeg alsjeblieft dat jij die e-mail niet hebt gestuurd. »

Mijn vader fronste. « Welke e-mail? »

Ik sloot rustig de rits van mijn oude koffer en haalde diep adem.

« De waarheid, » antwoordde ik.

Er viel een ijzige stilte.

Mijn vader pakte de telefoon uit Brandons hand en begon te lezen. Zijn gezicht verloor langzaam alle kleur. Mijn moeder kwam dichterbij en sloeg geschrokken een hand voor haar mond.

De e-mail was niet alleen naar mijn ouders gestuurd.

Hij was ook verzonden naar de advocaat die het testament van mijn overleden grootmoeder beheerde, naar de bank die de studierekening had geopend en naar mijn eigen persoonlijke e-mailadres. In de bijlagen zaten kopieën van bankafschriften, documenten van de studiefondsrekening en foto’s van de verpande laptop en camera………………

Lees verder op de volgende pagina.