“R.C.M. is een andere naam,” zei ze.

“Iemand die hij probeert te beschermen… of te verbergen.”

Ik voelde iets kouds langs mijn ruggengraat trekken.

“Beschermen waarvoor?”

Lily draaide haar hoofd een fractie naar mij toe.

“Voor wat hij doet… wanneer niemand kijkt.”

De deur ging zachtjes open.

Victor stak zijn hoofd naar binnen.

“Thomas,” zei hij, “er is iemand bij de balie.”

Mijn hart sloeg een slag over.

“Wie?”

Victor aarzelde.

“Je schoonzoon.”

Alles verstilde.

Ik keek naar Lily.

Haar vingers grepen opnieuw mijn hand.

“Laat hem niet weten…” fluisterde ze.

“…dat ik nog kan praten.”

Ik stond op.

Langzaam.

Beheerst.

Zoals vroeger, wanneer elke seconde telde.

In de gang zag ik hem al staan.

Perfect gekleed.

Bezorgde blik.

Precies zoals iedereen hem kende.

Ryan.

Hij liep meteen op me af.

“Thomas! Ik hoorde wat er gebeurd is—hoe gaat het met haar?”

Zijn stem was stabiel.

Te stabiel.

Ik keek hem aan.

Lang.

Dieper dan ooit tevoren.

En voor het eerst…

zocht ik niet naar een schoonzoon.

Maar naar een leugen.

“Ze is kritiek,” zei ik rustig………….

Lees verder op de volgende pagina.