Aller au contenuDe decaan keek even mijn kant op voordat hij verder sprak.
« Dit jaar kende de faculteit een unanieme winnaar van de prestigieuze onderzoeksbeurs toe. Daarnaast heeft dezelfde student de hoogste eindscore van de volledige lichting behaald. »
Op het grote scherm verschenen foto’s van laboratoria, nachtdiensten in het ziekenhuis en onderzoeksprojecten.
Toen verscheen mijn naam.
Dr. Clara Hensley.
Een golf van gefluister ging door de zaal.
Mijn vader fronste zijn wenkbrauwen.
Haley keek eerst naar het scherm en daarna naar het programma in haar handen, alsof er een vergissing moest zijn gemaakt.
« Dat kan niet, » fluisterde ze.
De decaan glimlachte.
« Dr. Hensley werkte jarenlang als zorgassistent om haar studie te bekostigen. Ondertussen behaalde zij uitmuntende resultaten tijdens haar opleiding geneeskunde en verrichtte zij onderzoek dat inmiddels door meerdere ziekenhuizen wordt gebruikt. »
Hij maakte een korte pauze.
« Mag ik onze beste afgestudeerde verzoeken naar voren te komen. »
Alle ogen draaiden zich naar de ingang.
Ik liep rustig het podium op.
Mijn natte jas had ik inmiddels uitgedaan. Alleen mijn toga was nog zichtbaar.
De zaal begon te applaudisseren.
Niet voorzichtig.
Maar lang en oprecht.
Mijn vader bleef verstijfd zitten.
Hij keek alsof hij iemand zag die hij helemaal niet kende.
De decaan schudde mijn hand.
« Gefeliciteerd, dokter. »
Hij overhandigde mij mijn diploma en vervolgens een tweede map…………