Monica schoof haar hand beschermend over haar buik.

“Dit is belachelijk,” zei ze. “We hebben recht op stabiliteit. Voor de baby.”

Ik keek haar voor het eerst echt aan.

Niet vijandig.

Maar helder.

“Dan had je een stabiele man moeten kiezen,” zei ik.

Jared sprong op.

“Je gaat mijn kind niet zo behandelen!”

Ik stond ook op.

Langzamer.

“Jij hebt dit kind niet in dit huis gemaakt,” zei ik.

“En jij gaat het hier ook niet grootbrengen.”

Zijn vader probeerde tussenbeide te komen.

“Clara, laten we rationeel blijven—”

“Ik bén rationeel,” onderbrak ik hem.

“Daarom praat mijn advocaat al met de bank.”

Jared keek me aan.

“Welke bank?”

Ik glimlachte licht.

“Dezelfde waar jij dacht toegang tot te krijgen via mijn handtekening.”

Zijn gezicht werd wit.

“Je… je wist dat?” fluisterde hij.

“Ik werk daar,” zei ik simpel.

“Dacht je echt dat ik niet zou begrijpen wat je probeerde?”

Ik haalde een map uit mijn tas en legde die op tafel.

“Hierin zitten de papieren voor de scheiding,” zei ik.

“Zonder aanspraak op het huis.”

“Zonder aanspraak op mijn spaargeld.”

“Zonder toegang tot mijn rekeningen.”

Ik schoof hem naar Jared.

“Je kunt tekenen,” zei ik.

“Of we doen het via de rechtbank. Met alles wat daarbij hoort.”

Beatrice stond op.

“Dit is chantage!”

Ik keek haar recht aan.

“Nee,” zei ik rustig.

“Dit is consequentie………..

Lees verder op de volgende pagina.