Aller au contenuMijn adem stokte.
Blackwood keek de kamer rond.
« Richard heeft gevraagd dat deze verklaring eerst wordt voorgelezen. »
Hij haalde een brief uit de envelop.
En begon te lezen.
« ‘Aan mijn dochter Natalie.' »
Mijn handen begonnen te trillen.
« ‘Als je deze brief hoort, ben ik er niet meer. Dat spijt me. Maar er is iets wat je moet weten.' »
De kamer werd doodstil.
« ‘Gisteren heb je mij gebeld.' »
Ik voelde mijn maag samentrekken.
Ja.
Ik had hem gebeld.
Twee dagen voor zijn overlijden.
Ik had hem verteld over mijn vermoedens.
Over Grant.
Over Rebecca.
Over de vreemde afstanden in mijn huwelijk.
Blackwood ging verder.
« ‘Je vertelde mij dat je vermoedde dat je man een affaire had met een vrouw uit zijn kantoor.' »
Rebecca verstijfde.
Grant keek naar de vloer.
« ‘Je vroeg mij om niets te doen totdat je zeker wist wat er aan de hand was.' »
Blackwood pauzeerde even.
Toen las hij verder.
« ‘Maar ik ben advocaat. En ik ben jouw vader. Dus ik heb toch onderzoek laten doen.' »
De hele kamer reageerde zichtbaar.
Mijn tante Helen glimlachte plotseling.
Een gevaarlijke glimlach.
Alsof ze eindelijk begreep waar dit naartoe ging.
Blackwood draaide een pagina om.
« ‘Het onderzoek bevestigde niet alleen de affaire. Het bracht ook ernstige financiële onregelmatigheden aan het licht.' »
Nu keek iedereen naar Grant.
Zijn gezicht verloor alle kleur.
« ‘In de afgelopen achttien maanden heeft Grant zonder toestemming geld verplaatst uit gezamenlijke investeringen die bedoeld waren voor mijn dochter.' »
Een geschokte stilte volgde.
Rebecca’s ogen werden groot.
Blijkbaar wist zelfs zij dit niet.
« ‘Daarnaast heeft hij verschillende luxe aankopen gefinancierd voor zijn relatie buiten het huwelijk.' »
Blackwood sloot de brief.
Maar hij was nog niet klaar.
Hij pakte een tweede dossier.
« Dames en heren, » zei hij, « Richard heeft opdracht gegeven om alle documenten te bewaren. »
Hij legde stapels papier op tafel.
Bankafschriften.
Facturen.
Overboekingen.
Contracten…………