Een naam die klonk als iets uit een slechte spionagefilm.

Maar achter die naam zat geen spel.

Het was fraude.

Grote fraude.

Miljoenen dollars die via nepbedrijven verdwenen.

Investeerders werden misleid.

Documenten werden aangepast.

En Ethan?

Ethan stond overal tussen.

Niet als slachtoffer.

Als architect.

Claire nam haar telefoon en typte langzaam:

Nog niet. Wacht op mijn signaal.

Verzenden.

Beneden hoorde ze glazen tegen elkaar tikken.

Ze liep naar de deur en opende die heel voorzichtig.

De stemmen uit de woonkamer stegen op naar de bovenverdieping.

Margaret lachte.

“Ze pakte die doek sneller op dan ik had verwacht.”

Ethan grinnikte.

“Ik zei toch dat ze makkelijk was.”

Claire bleef stilstaan.

“De vorige hield het tenminste drie maanden vol,” zei Margaret.

Stilte.

Toen fronste Claire.

De vorige?

“Claire heeft geld,” ging Margaret verder. “Connecties. Een goede achternaam. Ze is perfect. Zodra alles is afgerond, zorg je ervoor dat ze de documenten ondertekent.”

Ethan snoof.

“Maak je geen zorgen. Over een paar maanden zit haar naam op alles. Tegen die tijd merkt ze niet eens wat er gebeurd is.”

Claire voelde iets ijskouds langs haar rug glijden.

Documenten?…………..

Lees verder op de volgende pagina.