Aller au contenuLeon keek verbaasd.
« Waarom heb je mij dat niet verteld? »
« Omdat ik zelf niet wist hoe ik ermee moest omgaan. »
David had haar uitgelegd dat haar vader jarenlang geprobeerd had contact met haar op te nemen. Haar moeder had echter alle brieven verborgen gehouden. Ze had zelfs telefoontjes geweigerd en adressen veranderd zodat hij haar nooit meer kon vinden.
Molly voelde haar stem breken.
« Mijn hele leven dacht ik dat hij mij niet wilde. Maar dat was niet waar. »
Leons moeder keek beschaamd naar de grond.
« Wat wilde die advocaat dan? »
« Mijn vader heeft een dagboek achtergelaten. Daarin schreef hij bijna twintig jaar lang over mij. Ook heeft hij een fonds opgericht voor Josie. »
Leon keek haar ongelovig aan.
« Voor Josie? »
Molly knikte.
« Hij wist dat hij mij waarschijnlijk nooit meer zou ontmoeten. Daarom wilde hij iets nalaten voor zijn kleindochter. »
Ze haalde een dikke map uit haar tas.
« Hier zitten alle documenten. »
David had haar geholpen om alles juridisch af te handelen. Er was een spaarrekening geopend voor Josie, voldoende om later haar studie volledig te betalen. Daarnaast had haar vader een klein huisje aan zee nagelaten.
« Maar waarom hield je dit allemaal geheim? » vroeg Leon zacht.
« Omdat ik bang was. »
« Waarvoor? »
« Dat jullie zouden denken dat ik alleen maar achter het geld aan zat. Of dat jullie boos zouden zijn omdat ik zoveel tijd besteedde aan iemand die ik nooit had gekend. »
Leons moeder voelde haar ogen prikken.
« En daarom zag je Josie minder? »
Molly begon opnieuw te huilen.
« Ik probeerde alles te regelen voordat iemand het wist. Ik moest documenten ondertekenen, gesprekken voeren en oude dossiers bekijken. Elke keer als ik thuiskwam was ik emotioneel uitgeput. »
Ze keek naar haar schoonmoeder.
« Ik weet dat ik geen goede moeder leek. »
Leons moeder liep langzaam naar haar toe.
« Ik dacht echt dat je mijn zoon bedroog. »
Molly schudde haar hoofd………….