‘Heb jij de naam van mijn overleden vrouw gebruikt?’ vroeg mijn vader.

Karen antwoordde niet.

Ze keek naar de recorder alsof die haar ieder moment kon verraden met nog meer woorden. Haar gezicht was lijkbleek geworden.

‘Mark… ik kan het uitleggen.’

Mijn vader deed een stap achteruit.

‘Je hebt de naam van Sarah gebruikt?’

‘Ik wilde alleen helpen.’

Meneer Harrison schudde langzaam zijn hoofd.

‘Dit was geen hulp. We hebben vier maanden lang digitale logins, telefoonnummers, e-mails en telefoongesprekken onderzocht. Het nummer waarmee de universiteit werd gebeld, stond op naam van mevrouw Karen Miller.’

Mijn vader keek naar mij.

Ik zag de schok in zijn ogen.

Voor het eerst sinds jaren keek hij niet naar Karen om te begrijpen wat hij moest denken.

Hij keek naar míj.

‘Emma… waarom heb je me nooit verteld dat je account steeds werd geblokkeerd?’

Ik lachte bitter.

‘Omdat ik dacht dat jij me niet zou geloven.’

Karen sprong overeind.

‘Dat is niet eerlijk! Ik heb haar juist proberen te beschermen.’

‘Beschermen tegen wat?’ vroeg mijn vader.

Karen zweeg.

Meneer Harrison haalde een tweede map uit zijn aktetas…………..

Lees verder op de volgende pagina.