Aller au contenu« Wie is dat? » fluisterde ik.
De beveiligingsagent schudde zijn hoofd. « Wacht even. »
De vrouw boog zich over Howard en streek zacht door zijn haar. Ze leek te huilen. Daarna haalde ze een klein knuffelbeertje uit haar tas en legde het naast zijn kussen.
Howard werd even wakker.
« Papa… » mompelde hij slaperig.
« Nee, lieverd, » zei de vrouw zacht. « Ga maar weer slapen. »
Ze gaf hem een kus op zijn voorhoofd en liep haastig de kamer uit.
Ik keek verbaasd naar het scherm.
« Wie is zij? »
Voordat de beveiligingsagent kon antwoorden, verscheen Jasper op de beelden. Hij keek de gang op alsof hij wilde controleren of niemand hem had gezien. Daarna pakte hij snel het knuffelbeertje van het bed en stopte het in een plastic tas.
Mijn maag draaide om.
« Waarom zou hij dat doen? »
De agent spoelde een paar minuten vooruit.
Jasper pakte zijn telefoon en begon te bellen. Hoewel de geluidskwaliteit niet perfect was, waren enkele zinnen duidelijk hoorbaar.
« Je mag hier niet meer komen, » zei hij streng. « Je maakt alles alleen maar moeilijker. »
Ik voelde mijn handen trillen.
« Met wie praat hij? »
De agent keek me ernstig aan.
« Volgens het bezoekersregister kwam vannacht een vrouw langs die beweerde familie te zijn. Uw ex-man gaf toestemming voor een kort bezoek. »
Ik kende die vrouw niet.
De volgende ochtend vroeg ik Jasper er rechtstreeks naar.
Hij werd bleek.
« Waar heb je het over? »
« Ik heb de camerabeelden gezien. »
Hij zweeg enkele seconden.
Daarna zakten zijn schouders naar beneden.
« Ik wilde je niet nog meer pijn doen, » zei hij.
Hij vertelde dat de vrouw een nicht van zijn overleden moeder was. Jaren geleden had zij een sterke band met Howard opgebouwd. Na de scheiding was het contact verwaterd. Toen ze hoorde dat Howard zijn been had gebroken, wilde ze hem graag even zien.
« Waarom heb je dat dan verborgen? » vroeg ik.
Jasper keek beschaamd naar de grond………….