Aller au contenuDe stilte in het lege huis voelde zwaarder dan steen.
Daniel stond onbeweeglijk in de woonkamer. Zijn blik schoot van de kale muren naar de lege boekenplanken en vervolgens naar de plek waar ooit de wiegjes van Lily en Noah hadden gestaan.
« Nee… » fluisterde hij opnieuw.
Zijn stem trilde.
« Dit kan niet waar zijn. »
Toen hoorde hij een stem achter zich.
« Het is wel waar. »
Daniel draaide zich abrupt om.
In de deuropening stond een man in een donker pak. Naast hem stond een vrouw met een map onder haar arm.
« Wie bent u? » vroeg Daniel.
De man stapte rustig naar voren.
« Mijn naam is Victor Reynolds. Ik vertegenwoordig uw vrouw. »
Daniel voelde zijn maag samenknijpen.
« Waar is Emily? »
Victor keek hem strak aan.
« Op een veilige plek. Samen met haar kinderen. »
« Mijn kinderen, » verbeterde Daniel onmiddellijk.
Victor antwoordde zonder enige emotie:
« Dat zal de rechtbank bepalen. »
Daniel werd bleek.
« Waar heeft u het over? »
De vrouw naast Victor opende haar map en haalde enkele documenten tevoorschijn.
« Dit zijn officiële papieren, » zei ze. « Een verzoek tot echtscheiding, tijdelijke voogdijmaatregelen en financiële claims……………..