Aller au contenuVoor het eerst die ochtend leek Grant verrast.
Hij had ruzie verwacht.
Geschreeuw.
Tranen.
Niet dit.
« Zie je wel? » zei hij tevreden. « Ik wist dat je uiteindelijk redelijk zou zijn. »
Natalie knikte.
« Absoluut. »
Drie uur later reed Grant trots richting luchthaven van Burbank.
Onderweg belde hij zijn moeder.
« Alles geregeld. »
« Ze heeft geen problemen gemaakt? » vroeg zijn moeder.
« Geen enkele. »
Paige lachte op de achtergrond.
« Ik zei toch dat ze zwak was. »
Grant glimlachte.
« Ze heeft eindelijk begrepen hoe het werkt. »
Ondertussen zat Natalie niet thuis te wachten.
Ze zat in het kantoor van haar advocaat.
Daarna bezocht ze haar bank.
Daarna een beveiligingsbedrijf.
En tenslotte een slotenmaker.
Tegen de tijd dat Grant terugreed naar Malibu Hills, was alles afgerond.
Volledig legaal.
Volledig gedocumenteerd.
Volledig onomkeerbaar.
Om 18:17 uur draaide de zwarte SUV de oprijlaan op.
Grant stapte uit.
Zijn ouders volgden.
Paige kwam als laatste uit de wagen.
Iedereen keek bewonderend naar het enorme landhuis.
« Dit wordt mijn kamer, » zei Paige terwijl ze naar de bovenverdieping wees.
« Die suite aan de oceaanzijde is voor ons, » verklaarde zijn moeder.
Grant grijnsde.
« Jullie zullen ervan houden. »
Ze liepen naar de voordeur.
Grant pakte zijn sleutel.
Duwde hem in het slot.
Klik.
Niets.
Hij probeerde opnieuw………………