Natalie bleef enkele seconden naar het scherm van haar telefoon staren.
De melding verdween niet.
$187.400 overgemaakt.
Niet naar een onbekende rekening.
Niet naar een hacker.
Maar naar een rekening die ze onmiddellijk herkende.
Grant Hollister.
Haar man.
Haar adem stokte.
Niet vanwege het geld.
Maar omdat slechts één persoon naast haarzelf toegang had gekregen tot die trustrekening.
Zij.
Twee maanden eerder.
Na hun trouwdag.
Omdat ze verliefd was geweest.
Omdat ze hem vertrouwde.
Omdat hij haar had verteld dat een huwelijk betekende dat er geen geheimen mochten zijn.
Nu stond hij tegenover haar met een zelfvoldane glimlach.
En plotseling viel alles op zijn plaats.
De plotselinge interesse in haar financiën.
De vragen over wachtwoorden.
De opmerkingen over eigendom.
De haast waarmee hij zijn ouders wilde laten verhuizen.
Dit was nooit een familiebezoek geweest.
Dit was een overname.
Grant zag haar blik veranderen.
« Wat is er? » vroeg hij quasi onschuldig.
Natalie glimlachte.
Rustig.
Bijna vriendelijk.
« Wanneer landt je familie? »
Zijn glimlach werd groter.
« Over drie uur. »
« Mooi. »
Hij fronste.
« Mooi? »
Ze legde haar telefoon neer.
« Dan zorg ik dat alles klaar is……….