“Dus we doen nu alsof een kind juridische beslissingen neemt?”

“Niet alleen een kind,” antwoordde Javier.

Papieren werden op tafel gelegd.

“Iemand heeft de afgelopen weken geprobeerd documenten te laten ondertekenen terwijl mevrouw Santillan buiten bewustzijn was.”

Stilte.

“Daarnaast,” zei hij verder, “zijn er onregelmatigheden gemeld rond verzekeringsaanvragen, eigendomspapieren en financiële overdrachten.”

Mijn hart bonsde.

Ik wilde mijn ogen openen.

Ik wilde schreeuwen.

Maar Emiliano’s stem kwam plotseling heel dichtbij mijn oor.

Heel zacht.

“Niet bewegen, mama.”

Ik voelde zijn kleine vingers om mijn hand.

“Als ze weten dat je wakker bent, gaan ze doen alsof alles normaal is.”

Slimme jongen.

Veel te slim voor zijn leeftijd.

Dario klonk nu boos.

“Je hebt geen enkel bewijs.”

“Misschien,” zei Javier rustig. “Maar ik heb wel vragen.”

Niemand zei iets.

Toen hoorde ik iets onverwachts.

Gesnik.

Renata.

Zij huilde.

Echte tranen deze keer.

“Dario…” fluisterde ze. “Ik zei toch dat we moesten wachten…………

Lees verder op de volgende pagina.