Toen fluisterde ze: “Opa ruikt anders. En hij kijkt soms naar mij alsof hij mij niet kent.”

Ik voelde een koude rilling over mijn rug lopen.

“Wat bedoel je precies, lieverd?” vroeg ik zacht.

Ze haalde haar schouders op.

“Vroeger glimlachte hij altijd als hij me zag. Nu lijkt hij soms te vergeten wat we samen hebben gedaan. Gisteren vroeg hij me hoe oud ik was. Dat weet hij toch altijd?”

Ik probeerde rustig te blijven. Kinderen merken vaak kleine veranderingen op die volwassenen over het hoofd zien. Toch bleef haar opmerking in mijn hoofd rondspoken………….

Lees verder op de volgende pagina.