Na de begrafenis hing er een gespannen stilte in de vergaderzaal van het advocatenkantoor. Robert, Claudia en Daniel zaten naast elkaar, maar niemand keek de ander aan. Op de tafel lag voor ieder een dikke gele envelop, precies zoals hun moeder had gewild.
Advocaat Sterling Ocampo brak als eerste de stilte.
« Jullie moeder heeft mij nadrukkelijk gevraagd deze brieven pas te laten openen nadat zij is overleden. Haar laatste wensen moeten volledig worden gerespecteerd. »
Robert scheurde zijn envelop haastig open. Hij verwachtte documenten over eigendommen, bankrekeningen of investeringen. In plaats daarvan zag hij een brief, geschreven met het herkenbare handschrift van zijn moeder.
De eerste zin liet hem verstijven.
« Als je deze brief leest, betekent dat niet dat je mij hebt verloren. Je verloor mij op de dag dat je besloot dat ik geen tijd meer waard was. »
Claudia begon eveneens te lezen. Haar gezicht verloor langzaam alle kleur.
Daniel keek onzeker om zich heen voordat ook hij zijn brief opende.
Hoewel elke brief persoonlijk was, begonnen ze allemaal met dezelfde boodschap: liefde zonder aandacht is slechts een leeg woord…………