Richard.

Ik las de eerste regels.

Richard bekende dat hij die avond in het huis was geweest. Hij beschreef hoe hij ruzie had gekregen met hun vader en daarna per ongeluk een olielamp had omgestoten. De brand was niet opzettelijk geweest.

Maar het ergste stond onderaan.

Hij schreef dat hij mijn vader had gedwongen Evelyn aan te wijzen als schuldige.

“Waarom heeft hij dit pas nu geschreven?” vroeg ik.

Evelyn keek naar mijn vader.

“Omdat Richard vorige maand is overleden.”

Mijn vader zakte achterover in zijn stoel.

“Hij heeft veertig jaar gezwegen…”

“Net als jij,” antwoordde Evelyn.

Mijn moeder begon te huilen.

Ik wist niet meer wat ik moest voelen. Woede, verdriet, ongeloof… alles tegelijk.

“Maar hoe ben je vrijgekomen?” vroeg ik.

Evelyn glimlachte zwak.

“Mijn advocaat heeft de brief en ander bewijs aan de rechtbank gegeven. Mijn veroordeling is vernietigd.”

Ik keek haar aan………….

Lees verder op de volgende pagina.