Herstructureringsplannen.
Overnameschema’s.
Juridische notities.
En toen:
« Fase 3: geleidelijke overdracht van operationele controle naar Adam Mercer. »
Ik bleef staren.
Mijn naam stond nergens.
Nergens.
Alleen zijn naam.
Mijn bedrijf.
Mijn werknemers.
Mijn jaren.
Mijn nachten.
Mijn leven.
En zijn plan.
Mijn hart begon niet sneller te slaan.
Integendeel.
Het werd ijskoud.
Want ineens vielen honderden kleine momenten op hun plaats.
Zijn vragen over aandelenstructuren.
Zijn plotselinge interesse in bestuursvergaderingen.
Zijn voorstel om bepaalde documenten « efficiënter » te organiseren.
Zijn aandringen dat ik « meer moest delegeren. »
Hij had niet alleen mijn huwelijk verlaten.
Hij had maandenlang geprobeerd mijn bedrijf onder me vandaan te trekken.
Ik keek naar de klok.
23:47.
Toen pakte ik mijn telefoon.
Niet Adam.
Niet vrienden.
Niet familie.
Mijn advocaat.
Victoria nam op bij de tweede keer overgaan.
« Elina? »
« Sorry dat ik laat bel. »
Stilte.
Toen hoorde ik haar stem veranderen.
« Wat is er gebeurd?………….