Aller au contenuLinda’s handen begonnen te trillen op het exacte moment dat de deur van het restaurant openging.
Victor zat nog steeds met zijn chopsticks in de lucht toen de sheriff rechtstreeks naar hun tafel liep.
« Victor Hayes? » vroeg de man kalm.
Het hele restaurant werd stil.
Victor probeerde te lachen.
« Dit moet een vergissing zijn. »
De sheriff legde een map op tafel.
« U bent officieel op de hoogte gebracht van een civiele procedure betreffende fraude, vervalsing van documenten en verduistering van gezamenlijke activa. »
Brielle liet haar glas vallen.
Linda werd lijkbleek.
« Dit is belachelijk! » riep ze. « Mijn schoondochter zou zoiets nooit doen. »
De sheriff keek haar aan.
« Mevrouw, uw naam staat eveneens vermeld in de procedure. »
Victor greep de documenten uit de hand van de sheriff.
Zijn ogen schoten van regel naar regel.
Zijn zelfverzekerde glimlach verdween.
Toen kwam het telefoontje van de bank.
Hij nam op.
« Wat bedoelt u met bevroren? »
Een paar seconden later werd zijn gezicht grijs.
De bedrijfsrekening.
Geblokkeerd.
De gezamenlijke rekening.
Geblokkeerd.
De kredietlijn.
Onder onderzoek.
Aan de andere kant van de stad lag Maya nog steeds in haar ziekenhuisbed.
Hun dochter sliep vredig tegen haar borst.
Voor het eerst sinds maanden voelde Maya geen angst.
Alleen rust.
Om 16:02 uur verscheen haar advocaat in de kamer.
Ze legde een dikke map op het nachtkastje.
« Alles is binnen. »
Maya keek naar de documenten.
Jarenlang had Victor gedacht dat zij niets wist.
Dat ze te moe was……………