Arthur deed geen stap naar voren. Hij keek slechts toe hoe Victoria met bevende handen de vuilnisbak onder de gootsteen naar zich toe trok. De keuken was muisstil. Zelfs de gasten, die enkele minuten eerder nog nerveus hadden gelachen, hielden nu hun adem in.

« Blijf waar je bent, » zei Arthur kalm.

Victoria reageerde niet. Ze graaide haastig tussen een stapel papieren servetten, lege verpakkingen en een kapotte cadeaulint. Haar vingers sloten zich om een kleine envelop.

Nog voordat ze die kon openscheuren, stapte een van de gasten instinctief naar voren.

« Victoria… wat doe je? »

Ze schrok op. De envelop gleed uit haar hand en viel op de tegelvloer.

Arthur bukte zich langzaam, pakte de envelop op en draaide hem om. Op de voorkant stond Lucys naam, geschreven in een haastig handschrift.

Lucy keek vanaf het terras toe. Ze voelde haar hart bonzen.

Arthur opende de envelop zonder een woord te zeggen. Binnenin zaten enkele afgedrukte foto’s en een korte brief.

Hij las zwijgend.

Daarna keek hij Derek aan……

Lees verder op de volgende pagina.