Aller au contenuBlijven dromen.
Blijven geloven dat de wereld ook goede mensen bevatte.
En misschien was dat de grootste overwinning van allemaal.
Niet dat degenen die haar hadden gekwetst verantwoordelijk werden gehouden.
Maar dat zij, ondanks alles, haar licht niet verloor.
Terwijl de zon onderging en Lily door de tuin liep met haar kleine stappen vol moed, pakte Grant mijn hand.
« We gaan hier doorheen komen, » zei hij zacht.
Ik keek naar onze dochter.
Naar haar glimlach.
Naar de toekomst die langzaam weer open voor ons lag.
En voor het eerst sinds die verschrikkelijke nacht geloofde ik hem.
« We komen hier doorheen, » antwoordde ik.
Deze versie houdt