Ik sprong uit de auto en rende achter Frank aan. Mijn hart bonsde in mijn borst. Alles waar ik de hele nacht aan had gedacht, speelde zich opnieuw af in mijn hoofd. Was hij in de problemen geraakt? Had hij zich aangesloten bij een verkeerde groep? Of probeerde hij gewoon aan de werkelijkheid te ontsnappen sinds zijn vader was overleden?

Tot mijn verbazing liep hij niet een winkelcentrum of een verlaten gebouw binnen. Hij ging rechtstreeks naar het plaatselijke ziekenhuis.

Ik bleef op een afstand en zag hoe hij de draaideur doorging alsof hij precies wist waar hij moest zijn. Zonder na te denken volgde ik hem.

Hij nam de lift naar de vierde verdieping, dezelfde verdieping waar jarenlang kankerpatiënten werden behandeld. Mijn adem stokte. Dat was de afdeling waar zijn vader de laatste maanden van zijn leven had doorgebracht…………

Lees verder op de volgende pagina.